Liefde

18 november 2015 Geen reacties

Picture1

Liefde

Jou zien, wil zeggen, mij met jou verbinden.

Jou zien, wil zeggen, jou loslaten.

Jou zien, wil zeggen, mij zien.

Jou zien, wil zeggen, gezien worden door jou.

Jou zien, wil zeggen, niets ‘doen’.

Jou zien, wil zeggen, zelf er helemaal mogen zijn.

Jou zien, is een beetje jou worden en toch net niet.

Terwijl ik je zo goed kan zien, alsof je mij bent. Terwijl je zo dichtbij komt, alsof ik jou ben. Toch, ik ben niet jou, jij bent niet mij.

In het jou zien, ligt een afscheid beklonken. Dit durven te zien en laten, doet ons steeds opnieuw verbinden. De cirkel is rond.

Kiezen voor aandacht

18 april 2015 Geen reacties

DSC_8587

 

Kiezen voor aandacht. Kiezen voor de aandacht op zich. Niet perse gericht op iets. Gewoon aandacht… En er dan bij blijven. Dat is de kunst en de deur. Want er zijn zo veel verleidingen om af te dwalen. Steeds weer kiezen voor aandacht en er dan bij blijven…. Steeds weer…. Steeds weer…. Steeds weer…. Tot dat we in de zijnsruimte en stilte zakken. Dan maken we geen keuze meer, maar zijn we haar. Zijn we aandacht, ruimte en stilte….

Mindfulness in beweging

31 maart 2015 Geen reacties

 

Je kunt jezelf en de mensen om je heen ten diensten zijn door af en toe zonder afleiding aandacht te hebben voor dat wat zich in het hier en nu aandient.

Aandacht hebben voor het hier en nu, kan een bevrijdend gevoel geven. Maar aandacht hebben zonder afleiding laat uiteindelijk ook aan ons zien dat, kijker en bekekene één zijn. De bekekene lost uiteindelijk op in de aandacht. De vrijheid, ruimte en het loslaten dat je dan ervaart gaat meestal ook gepaard met angst. We worden onverbloemd en zonder terughoudendheid zichtbaar, voor onszelf en de ander, waardoor angst voor controle verlies en oude angsten en pijnen om niet gezien te worden boven kunnen komen. Als het aandacht hebben en het geen waar de aandacht naar toe gaat één worden, is er geen enkele houvast meer. (En deze blijkt dat ook helemaal niet nodig…. )

We willen niets liever dan helemaal gezien worden én we zijn er doodsbang voor. Want stel nou toch dat blijkt dat je uiteindelijk niet goed genoeg bent?! Om onze angst in toom te houden verdoven wij onszelf. We dempen onze gevoelens, houden emoties achter deuren en onder deksels. Met onbewuste dialogen als “Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg”, “Stel je niet aan…”, “Doe eens gewoon”, “Laat ik me maar niet te zichtbaar maken….”.

Tijdens de afgelopen bijeenkomst van ‘Mindfulness in beweging’ bleek een van de grotere uitdagingen te zitten in het zien van de eigen weerstand en angst en deze zonder dwang of oordeel aan te kijken. En juist het waarderen en accepteren van je weerstand vormt een van de deuren naar een bewust en liefdevol leven.

 

Als ‘tijd’ niet bestaat…

2 februari 2015 Geen reacties

Een beschouwende tekst over centreren en gronden. Geschreven zittende in het zonnetje  :-)

We leven in een cultuur waar ‘tijd’ een kostbaar en belangrijk iets is. Terwijl in essentie ‘tijd’ op zich helemaal niet bestaat. Het besef van tijd ontstaat als we op een afstandje naar onze ervaring kijken en haar vergelijken met ideeën over het zou moeten of kunnen zijn.

Op het moment dat we het contact met ‘wat is’, wat we ervaren in ons lichaam, vervangen door identificatie met dat wat zou kunnen zijn, ontstaat het besef van tijd. Dit tijdsbesef ligt aan de basis van al het, te voorkomen, menselijk lijden, omdat het uitgaat van een te kort. Dat ‘wat is’, is niet (goed) genoeg. We ervaren ons als slachtoffer of ‘gevolg’ in plaats van als schepper.

Centreren en gronden herstelt de verbinding met het lichaam, de innerlijke kracht en dat ‘wat is’. Alleen dan en daar wanneer we echt met beide benen op de bodem staan, zien we dat ‘tijd’ niet bestaat en dat we zelf de schepper zijn van onze ervaringen. Volledig centreren en gronden is volledig loslaten, is een vorm van sterven (en geboren worden).

Als ‘tijd’ niet bestaat, bestaat ‘de dood’ ook niet en kunnen we ook niets verliezen of kwijtraken.

Als we ons verzet tegen hoe het eigenlijk in wezen is opgeven

3 november 2014 Geen reacties

Samen delen.

Afgelopen weekend samen met 8 deelnemers op de Cynham in Egmond a/d Hoef weer onszelf leren laten zien, door bewust onze plek in de groep in te nemen.

Grenzen aangeven, emoties verwoorden, verbinding ervaren, innerlijke bewegingen bij elkaar herkennen, waardering uitspreken, tonen en delen, kwetsbaarheid laten zien en delen. Jaloers mogen zijn en mogen uitspreken !! (Wat zijn we dan vaak jaloers :) Geïrriteerd mogen zijn en mogen uitspreken.

Het was een groep die vanaf de eerste minuten zelf in beweging kwam.

En weer spreken deelnemers uit dat we dit vaker zouden willen doen. Echt je eigen stem horen en laten horen, vanuit je eigen innerlijke diepte. Daar waar we bang voor zijn en zo graag naar toe willen. Want we weten dat we in onze innerlijke diepte gedragen worden wanneer we de moed hebben onze angsten en weerstanden los te laten. Als we ons verzet tegen hoe het eigenlijk in wezen is opgeven, komen openbloeien en ‘versterven’ samen. Wordt een mens op nieuw geboren ;)

Nu hadden we taart, maar beschuit met muisjes is ook passend :)

Zaterdag 13 december gaan we weer :) Ik heb er nu al zin in :)

Heb jij de moed om echt de verbinding aan te gaan? En wil je onderzoeken wat er dan gebeurt? Geef je op voor de volgende training :) Zie http://www.ontspannenkracht.nl/trainingen/

 

Empathie en wezenlijke communicatie

7 augustus 2014 Geen reacties

Mooi filmpje. Het raakt de essentie, het hart van wezenlijke communicatie. Het laat de alledaagse ‘heilige ruimte’ zien…. Dit is precies wat ik in mijn therapeutische werkzaamheden doe, geef en vraag…

 

De kracht van complimenten geven

4 februari 2014 Geen reacties

Ik wens met heel mijn hart dat we ook allemaal zo complimenteus kunnen worden naar onszelf :)

Opperste concentratie en beheersing in beeld gebracht

22 november 2013 Geen reacties

Overgave en vertrouwen in beeld gebracht

22 november 2013 Geen reacties

Basis principes van Rots en Water uitgelegd in straattaal

12 november 2013 Geen reacties

Basis principes van Rots en Water uitgelegd in straattaal door Elliott Hulse. Wat een waanzinnig mens is dat toch. Zo oer en krachtig en open te gelijk: